ผู้เชี่ยวชาญกล่าวว่า หลังพิธีโอลิมปิกสุดยิ่งใหญ่แนวคิด ‘woke’ ของปารีสจุดชนวนความขัดแย้งทางวัฒนธรรม อิตาลีฉลองความศรัทธาและชาติภูมิ ณ กรุงมิลาน

(SeaPRwire) –  

ปารีสและมิลาน-คอร์ติน่า นำเสนองานโอลิมปิกที่แตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง โดยหนึ่งจุดประกายปฏิกิริยาตอบโต้จากสงครามวัฒนธรรม และอีกหนึ่งโน้มเอียงไปทางมรดกทางวัฒนธรรมและความภาคภูมิใจแห่งชาติ ซึ่งนักสังเกตการณ์บางคนกล่าวว่าความแตกต่างนี้สะท้อนเส้นทางทางการเมืองของ

พิธีเปิดโอลิมปิกจัดเป็นหนึ่งในรายการกระจายเสียงทางวัฒนธรรมที่มีผู้ชมมากที่สุดในโลก ทำให้เป็นเวทีที่ทรงพลังสำหรับประเทศต่างๆ ในการแสดงให้เห็นว่าพวกเขามองตัวเองอย่างไร และต้องการให้ผู้อื่นมองตัวเองอย่างไร “ปารีสพยายามตีความประเพณีขึ้นใหม่ ส่วนมิลานก็แสดงให้เห็นประเพณี” ฮิว ดูกัน ผู้สนับสนุน Olympic Truce และอดีตนักการทูตสหรัฐอเมริกา กล่าวกับ Digital โดยวางกรอบความแตกต่างระหว่างพิธีทั้งสองว่าเป็นส่วนหนึ่งของการถกเถียงที่กว้างขึ้นเกี่ยวกับบทบาทของ ในเกมโอลิมปิก

ดูกันอธิบายพิธีเปิดปารีส 2024 ว่าเป็น “งานแสดงในเมืองที่มีการกระจายอำนาจ และตั้งใจก่อกวน… โดดเด่นทางสายตาแต่ทำให้เกิดการแตกแยก” ซึ่งสร้างขึ้นจากภาพรวมการเล่าเรื่องของฝรั่งเศสสมัยใหม่ ความหลากหลาย และการตีความประวัติศาสตร์ขึ้นใหม่ เขากล่าวว่าการออกแบบท่าเต้นและเครื่องแต่งกาย “มักมีข้อคิดเห็นทางสังคมที่ชัดเจน” ซึ่งกระตุ้นการถกเถียงว่าบางส่วนของพิธีเป็นการยั่วยุโดยเจตนาหรือขับเคลื่อนด้วยอุดมการณ์หรือไม่

พิธีเปิดโอลิมปิกปารีส 2024 ซึ่งจัดขึ้นตามแนวแม่น้ำแซน ก่อให้เกิดความขัดแย้งหลังจากช่วงหนึ่งซึ่งถูกตีความกันอย่างกว้างขวางว่าอ้างอิงถึง “มื้อค่ำมหัศจรรย์สุดท้าย” ของเลโอนาร์โด ดา วินชี ดึงดูดคำวิพากษ์วิจารณ์จากกลุ่มคริสเตียนและนักวิจารณ์อนุรักษ์นิยม ก่อนที่ผู้จัดงานจะอธิบายเจตนาให้ชัดเจนและขอโทษสำหรับความไม่พอใจใดๆ ที่เกิดขึ้น 

ช่วงเวลานั้นกลายเป็นประเด็นร้อนในการถกเถียงสงครามวัฒนธรรมที่กว้างขึ้นของฝรั่งเศสเกี่ยวกับอัตลักษณ์ ศาสนา และความหมายของสัญลักษณ์สาธารณะ The Conversation รายงานว่าพิธีดังกล่าวกระตุ้นให้เกิดการอภิปรายระดับชาติเกี่ยวกับ “อุดมการณ์โวก” และทิศทางทางวัฒนธรรมของฝรั่งเศส

Emma Schubart นักวิจัยประจำ Henry Jackson Society ซึ่งตั้งอยู่ในสหราชอาณาจักร กล่าวกับ Digital ว่า “โอลิมปิกได้กลายเป็นเวทีของการเมืองทางวัฒนธรรมไม่แพ้กีฬาเลย”

เธอกล่าวต่อว่า “ฝรั่งเศสของประธานาธิบดี เอมานูเอล มาครง โน้มเอียงไปทางการเมืองก้าวหน้า ‘โวก’ และสัญลักษณ์หลังชาติ ในขณะที่อิตาลีของนายกรัฐมนตรี จอร์เจีย เมโลนี ให้ความสำคัญกับมรดกทางวัฒนธรรม ประเพณี และความภาคภูมิใจแห่งชาติที่ไม่แสดงความขอโทษ การเลือกทางสุนทรียะเหล่านี้สะท้อนให้เห็นถึงความแตกแยกที่ขยายตัวเกี่ยวกับอนาคตทางวัฒนธรรมและการเมืองของยุโรป”

ดูกันยกย่องเกมของอิตาลี โดยกล่าวว่าพิธี เน้นย้ำถึง “ประเพณี ความสามัคคี การอยู่ร่วมกัน และการสงบศึกโอลิมปิก” โดยให้ความสำคัญกับมรดกทางวัฒนธรรม ภูมิทัศน์ และขบวนแห่นักกีฬา มากกว่าข้อความทางการเมือง เขาเรียกวิธีการของอิตาลีว่า “แผนภาพ ขับเคลื่อนด้วยมรดกทางวัฒนธรรม คลาสสิก” เมื่อเทียบกับสไตล์ “แม็กซิมัลลิสต์ ขับเคลื่อนด้วยการเล่าเรื่อง ทดลอง” ของปารีส

การรายงานข่าวเกี่ยวกับพิธีของมิลานอธิบายว่าเป็นงานที่เน้นความสามัคคี ฉลองวัฒนธรรม การออกแบบ และทัศนียภาพของอิตาลี ในขณะที่ก้าวข้ามความตึงเครียดก่อนเกม และเน้นย้ำอุดมคติโอลิมปิกของการเชื่อมโยงและสันติภาพ การรายงานข่าวเน้นย้ำประเพณีและความยิ่งใหญ่ แทนที่จะเป็นสัญลักษณ์ทางอุดมการณ์ โดยการแสดงมีรากฐานมาจากภาพคลาสสิกและอัตลักษณ์แห่งชาติ

ดูกัน ซึ่งเพิ่งเปิดตัว Truce Compliance Index ที่ติดตามว่าประเทศต่างๆ ปฏิบัติตามประเพณีนี้อย่างไร ให้เหตุผลว่าความแตกต่างนี้สะท้อนให้เห็นถึงปรัชญาสองแบบที่แตกต่างกันเกี่ยวกับสิ่งที่พิธีโอลิมปิกควรแสดงแทน

ปารีสโน้มเอียงไปทางอัตลักษณ์สมัยใหม่และพหุนิยม เขากล่าว โดยนำเสนอการเล่าเรื่องทางวัฒนธรรมที่ทะเยอทะยาน ซึ่งผู้ชมบางกลุ่มมองว่าโดดเด่น ในขณะที่คนอื่นมองว่าเต็มไปด้วยประเด็นทางการเมือง ในทางตรงกันข้าม มิลานวางใจข้อความของตนไว้ที่ การเชื่อมโยงระหว่างมนุษย์ และการสงบศึกโอลิมปิก

ความแตกต่างระหว่างพิธีทั้งสองเน้นย้ำถึงวิวัฒนาการที่กว้างขึ้นของตัวโอลิมปิกเอง ประเทศเจ้าภาพใช้พิธีเปิดมากขึ้นเรื่อยๆ ในการแสดงอัตลักษณ์และค่านิยมแห่งชาติ ไม่ว่าจะผ่านการตีความใหม่ในยุคปัจจุบันหรือสัญลักษณ์ประเพณี